| |
 |
Monteverdi marathon
'[...] deze Monteverdi's behoren tot de mooiste voorstellingen in het nog immer voortdurende Audi-tijdperk bij DNO. Grote vragen waren of de producties de tand des tijds hadden doorstaan én of de presentatie ervan pal achter elkaar iets extra's zou opleveren. In beide gevallen moet het antwoord 'ja' luiden. [...] Tania Kross (La Messagiera) en Judith van Wanroij (Euridice) voldeden prachtig, maar het was een superieure Wilke te Brummelstroete die als Proserpina met de eer ging strijken. Muzikaal leider Stephen Stubbs [...] liet zich een avond later in 'Poppea' mooi op sleeptouw nemen door de bevlogen dirigent Christophe Rousset. Hier een begeleiding van grote klasse en de zangers kwamen hier stuk voor stuk uit de buitencategorie. Van alle drie is 'Poppea' de best geslaagde enscenering, vooral ook door de oogstrelende kostuums van de Japanse Emi Wada. Christianne Stotijn maakte een opvallend en zeer geslaagd debuut bij DNO als de gekrenkte Ottavia [...] Malena Ernman als ongenaakbare Nerone liet geen wens onvervuld, maar bovenal was het de avond van Danielle de Niese. Zelden zo'n verleidelijke Poppea – in stem én figuur – meegemaakt als deze geweldige sopraan. In 'Ulisse', een voorstelling die de beide andere in stilte overtreft, viel de stuwende leiding van Glen Wilson op. Paul Nilon (Ulisse) en Patricia Bardon (Penelope) deden hun illustere voorgangers in deze rollen glorieus eer aan. [...] Ook deze avond een prachtige Te Brummelstroete (Minerva) en een ontwapenende Tania Kross in de meer omvangrijke rol van Melanto. De echte ster van deze avonden was Audi zelf: hij schiep tijdloze schoonheid met eeuwigheidswaarde.'
Peter van der Lint, Trouw (4 september 2007)
Pierre Audi viert 400 jaar opera met een intense, imponerende en perfectionistische Monteverdi-cyclus
'[...] L'Orfeo was [...] het eerste deel van de vierdelige Monteverdi-cyclus, waarmee De Nederlandse Opera de komende weken de 400ste verjaardag van de kunstvorm 'opera' viert. De drie bewaard gebleven opera's van Monteverdi [...] worden elk zeven keer uitgevoerd in de opzienbarend intense ensceneringen die artistiek directeur Pierre Audi maakte tussen 1990 en 1995. Hij bewees zijn meesterschap als regisseur en maakte daarmee ook internationaal furore. [...] Met de eenheid in zijn gedachtengoed en zijn constante regiestijl schept Audi een eigen opera-universum. [...] Audi maakt mythische en magische ensceneringen die vanuit stilte en eeuwig duister naar voren komen met decors en kostuums die van alle tijden kunnen zijn. Alle bewegingen volgen de muziek. Alles is beklemmend en aangrijpend met een perfectionistisch gestileerde natuurlijkheid, die elke seconde overtuigt. [...] Nero (fenomenaal gezongen door de Zweedse mezzo Malena Ernma) verstoot zijn echtgenote Ottavia [...] De muzikale uitvoering is voortreffelijk en maximaal expressief, zowel bij de zangers als de instrumentalisten van de authentieke orkestjes Tragicomedia, Concerto Palatino, Les Talens Lyriques en Esxatos. [...] Tal van prachtige rollen zijn er, zoals van Jeremy Ovenden als Orfeus, van Patricia Bardon als Penelope en van Tania Kross als boodschapster in L'Orfeo en als Melanto in Ulisse. De titelrol van L'incoronazione di Poppea wordt exemplarisch verleidelijk gezongen door Danielle de Niese. Christianne Stotijn is afwisselend een statige, een gekwetste en een wraakzuchtige verstoten keizerin Ottavia. Wilke te Brummelstroete als de godin Minerva een power-vrouw met klaroenstem. De mannen zingen soms het zoetelijkst: het slaapliedje van Emiliano Gonzalez-Toro in Poppea en Paul Nilon na de hereniging met Penelope.'
Kasper Jansen, NRC Handelsblad (3 september 2007)
Betoverend begin operaseizoen
'Drie prachtige voorstellingen in de regie van Pierre Audi. Had het nieuwe operaseizoen in het Amsterdamse Muziektheater beter kunnen beginnen? [...] Pierre Audi creëerde deze drie voorstellingen al begin jaren negentig, maar nu ze in Amsterdam opnieuw worden gespeeld blijken ze net zo tijdloos te zijn als Monteverdi. [...] Net als bij de legendarische aanpak van Wagners Ring, gaat het om de verbeelding van de in tekst en muziek gevatte herkenbare emoties. [...] Ten opzichte van de eerdere uitvoeringen lijkt de intensiteit van de uitvoeringen te zijn toegenomen. [...] De cyclus kent een sterrencast met onder anderen de countertenoren David Cordier en Pascal Bertin, de tenoren Paul Agnew en Emiliano Gonzalez-Toro en de mezzo Malena Ernman. Een trouvaille is de tenor Jeremy Ovenden als Orfeo. Verheugend is het grote aantal Nederlandse topzangers, zoals de mezzo Tania Kross, die bewogen zingend met haar hele wezen het drama uitstraalt. De sopraan Judith van Wanroij kan zowel een serieuze rol aan, als een diepe intrige van een lichte toets voorzien. De mezzo Christianne Stotijn maakte indruk met onder meer als de indringend wenende verstoten echtgenote van keizer Nero. Grootste ster van deze Monteverdi-cyclus is de jonge Amerikaanse sopraan Danielle de Niese. Met zang en spel verleidt ze als Poppea niet alleen keizer Nero. Ook het publiek sleept ze als vanzelfsprekend mee in de betoverende wereld van de oude Monteverdi.'
Hans Visser, Het Parool (3 september 2007)
Audi's regie Monteverdi majestueus
'Audi heeft in L'Orfeo kans gezien de ongereptheid van het drama te bewaren, met behulp van een drom in natuurtinten uitgedoste herders [...] een grote, prachtig weerspiegelende vijver, een muurtje en een aantal meterslange boomstammen. [...] Van de mythische figuren en gewone mensen die [Orfeo] ontmoet, is sopraan Tania Kross de meest hartveroverende [...] Kross oogst opnieuw sympathie in Il ritorno d'Ulisse in patria [...] De terughoudendheid van Audi's regie leidt, samen met de kostuums van Jorge Jara en het decor van Michael Simon, tot een minimale, bijna onderhuidse expressie, die de welsprekendheid van de muziek voortdurend dient en tot in de kern blootlegt. De muzikale ondersteuning, soms op het summiere af, verscherpt de concentratie. [...] De Nederlandse alt Christianne Stotijn geeft in haar fraaie Monteverdi-debuut veel blijk van baroksmaak [...] De trilogie, die vanaf 15 september nog wordt aangevuld met de voorstelling Madrigalen, bewijst zich in elk geval als een majestueus operamonument, zowel voor Monteverdi als Audi [...]'
Frits van der Waa, De Volkskrant (3 september 2007)
'What Audi does, particularly with these very early works, is to achieve the near-impossible: he takes an audience back to a time before time, to a place that might be no-place, but which communicates to us through visual textures and stage architecture that never confuses, always make sense. […]L’Orfeo is quintessential Audi where all three natural elements of earth, fire and water combine in sets of tangible solidity and exceptional beauty. They were matched by singing of a similar calibre with not a single disappointing voice on display — standouts being the experienced countertenor David Cordier as a ringing La Musica, Alan Ewing’s deeply expressive and mellifluous bass as Coronte and the two exciting younger voices of Tania Kross (La Messagiera) and Anders J. Dahlin (Pastore 1, Eco/Spirito). […] Dahlin shone again in “Poppea”, his beautifully produced light lyric tenor floating serenely around the music of the first Soldier and Lucano, whilst the bigger names of de Niese, Mehta and Stotijn gave expressive and fully-rounded performances that didn’t disappoint. De Niese continues to extend her capacity to express the darker emotions and passions […] I doubt we have ever seen a more seductive or believable Poppea. […] Christianne Stotijn was deeply affecting as the wronged and vengeful Ottavia — her lovely chocolate tones could colour and caress the notes at will. […] The Chilean-born tenor Emiliano Gonzalez-Toro gave an outstanding and very promising performance as the comic/pathetic governess Arnalta, his final gorgeous lullaby to the sleeping Poppea a model of legato line and sheer vocal beauty. […] All the singers were of course aided immensely by inhabiting Emi Wada’s amazing costumes. These works of art — no better term — could carry the opera on an empty stage and are rightly renowned. Textures that intrigue the eye, materials that merge from shade to shade in the changing lights, fabrics that shimmer and float. [Il ritorno d'Ulisse in patria] needs the best singers, […] in particular Paul Nilon in the title role, as expressive and idiomatic as ever, and totally convincing as the struggling hero. […] And […] the excellent Wilke te Brummelstroete as Minerva — with a searing soprano, crisply enunciated text and strong presence she lit up the stage most effectively. Matching Nilon in emotional vocalism was Irish mezzo-soprano Patricia Bardon as the grieving Queen Penelope […] Her dark and silky tones revealed grief, anger and confusion with total surety.'
Sue Loder, OperaToday (5 september 2007)
|
|
|
|
|
|
|
