| |
 |
Een heerlijk spektakel. [...] Meesterlijke enscenering van Prokofjevs Liefde voor de drie sinaasappelen bij DNO. [...] Zelden zo’n geslaagde synthese van muziek, beeld en esprit op de operabühne gezien. De jonge Franse dirigent Stéphane Denève [...] bleek voor geen kleintje vervaard. Met vaste hand leidt hij de musici van het voortvarend spelende Rotterdams Philharmonisch Orkest langs de talrijke klippen en muien in Prokofjevs virtuozenpartituur, waarin geen enkel orkestlid wordt gespaard. [...] Regisseur Laurent Pelly is erin geslaagd de chaos te bedwingen. Sterker, hij heeft alle heterogene elementen tot een spectaculaire eenheid weten te smeden [...]. Gaat dit zien!
Het Parool, 3 juni 2005
Laurent Pelly, de regisseur die ook de fraaie kostuums ontwierp, decorontwerpster Chantal Thomas en de leuk meedoende dirigent Stéphane Denève komen tot een voorstelling in de stijl van de Franse filmkluchten met Louis de Funès en Bourvil, lang passé. [...] De personages blijven hier zo plat als een speelkaart. Alleen de tovenaar Celio stijgt daar, dankzij de monumentale uitstraling van Willard White, bovenuit in de demonisch-schimmige scène met de duivel Farfarello. Het niveau van de uitvoering is wel hoog. Martial Defontaine (de prins) heeft een scherp kantje in zijn tenorkeel, maar Sandrine Piau zingt erg lief als prinses Ninette. [...] Prokofjevs expressieve muziek met het bekende sinas-marsje wordt uitstekend gespeeld door het Rotterdams Philharmonisch Orkest.
NRC Handelsblad, 3 juni 2005
Bij de groteske en onwelvoeglijke klanken die de zangers en het Rotterdams Philharmonisch Orkest opdissen, verdwijnen depressies als sneeuw voor de zon.
Pelly is de Pierre Audi van de Opera van Grenoble. Hij heeft een reputatie op het gebied van komediewerk met een bespiegelende toets. Dat het hem andermaal lukt, is mede te danken aan heksen en tovenaars als Anna Shafajinskaja, Marianna Kulikova en Willard White, maar vooral aan de Derde Sinaasappel, waaruit een fraaie sopraan (Sandrine Piau) tevoorschijn komt.
De Volkskrant, 4 juni 2005
[...] een geestige, zinderende voorstelling die als een wervelwind voor je ogen voorbij dendert. De Franse regisseur Laurent Pelly en zijn team zorgen voor twee uur dolle pret. [...] Pelly laat alles uitermate inventief en razendsnel op elkaar volgen. Hij creëert een surrealistische sfeer – wonderbaarlijk, vreemd, geestig, maar vooral pakkend. [...] In de orkestbak raast intussen het uitstekend spelend Rotterdams Philharmonisch Orkest langs de lastige partituur of het niets is. Dankzij dirigent Stéphane Denève wordt dit visueel spektakel perfect begeleid. Dat, in combinatie met de uitstekende zangers, maakt deze voorstelling tot een waar en zeldzaam feest voor oog èn oor.
Algemeen Dagblad, 4 juni 2005
|
|
|
|
|
|
|
