| |
 |
Tan Dun drapeert zijn soms etherische, soms zoete, maar altijd verfijnde klanken rond een verhaal, waarin een tragisch eindigende liefde wordt gecombineerd met een legende over het drinken van thee in China en Japan. [...] In muzikaal opzicht is het bijzonderst in deze opera de wijze waarop de componist met behulp van behoedzaam gedoseerde, transparante klanken een soort nirwana oproept, onpersoonlijk en verheven. [...] Tan Dun kent zijn vak, heeft fantasie en weet spanning op te roepen en vast te houden.
Tan Dun en Pierre Audi [...] vormen een mooi tandem. Ook Audi heeft gevoel voor ritueel theater, plechtig en tegelijk licht van karakter, waarbij natuurelementen zicht- en hoorbaar worden. De [...] productie is mede dankzij de kostuums van Angelo Figus nog steeds een toonbeeld van verfijnde elegantie. [...]
[...] drie Japanse slagwerksters [...] zijn met hun buitengewoon verfijnde, sensitieve klank, fenomenaal.
Haagsche Courant
Tea is betoverende onthaastingsopera
In de ogen van Pierre Audi [...] heeft het wereldmuziektheater de toekomst. Tea is een voorbeeld van zijn gelijk. De aantrekkingskracht van de tragische sprookjesopera is tijdloos, mystiek, sfeervol en tegelijkertijd onmiskenbaar 21ste-eeuws. [...] Duns muziek en Audi's regie zijn in deze voorstelling zelfs zo verwant en onscheidbaar, dat een andere productie van Tea onvoorstelbaar lijkt.
NRC Handelsblad
Pierre Audi's enscenering van Tea is even ongrijpbaar, lucide en mysterieus als de muziek van Tan. Klank en beeld zijn hier wonderlijk complementair.
Drie ranke Japanse vrouwen roeren met gracieuze bewegingen in waterbassins, gebruiken het water als slagwerk, roffelen op grote stroken papier, wapperen met papierblaadjes, scheuren ze doormidden en slaan op keramieken potten. In alles zit hier geluid, zelfs in de bladmuziek die in de orkestbak op de lessenaars staat. In die bak zit het Residentie Orkest dat zich door de componist zelf laat meeslepen op deze muzikale ontdekkingstocht tussen oost en west. Tans mix van Peking en Puccini klinkt nu eens als heerlijke kitsch, dan weer als doorwrocht minimalisme. Het is hoe dan ook altijd fascinerend.
De Chinese bariton C.Y. Liao [...] zingt met ontwapenende ontroering. Zijn geliefde Lan wordt wederom met stralende stem gezongen door Nancy Allen Lundy, maar in deze ensemblevoorstelling is iedereen even belangrijk.
Trouw
Het verhaaltje heeft niet veel om het lijf, wikkelt zich tamelijk plichtmatig af, en de door Tan gecomponeerde melodieën mogen Chinees aandoen, maar hebben vooral een hoog kwispelgehalte. De kruisbestuiving tussen Peking en Hollywood wil niet echt tot stand komen [...]. En toch is Tea een prachtige, uitgebalanceerde voorstelling - als je althans de traditionele maatstaven een links laat liggen en een niet-doelgerichte Zen-houding aanneemt.
Dankzij het aandeel van het koor en de drie slagwerksters is de enscenering naadloos verweven met de partituur, en de wijze waarop Audi zijn personages laat invoegen en circuleren over een reusachtig, uit vijf grote repen opgebouwd Chinees karakter, rijmt met het gekabbel van de muziek.
Uit de kostuumontwerpen van Angelo Figus [...] spreekt bovendien hetzelfde gevoel voor materiaal en voor het tactiele dat ook Tans muziek kenmerkt.
De Volkskrant
|
|
|
|
|
|
|
