| |
 |
Raaff Robin de Raaff 1968 | Janine Brogt 1947
Raaff is een stuk van onze tijd over kunst en leven, ambities en onzekerheden, triomf en eenzaamheid. De beroemde tenor Raaff wordt met zijn jonge geliefde getoond, die hij uiteindelijk aan de opkomende componist M. verliest. Zo gaat het in Raaff ook om het conflict tussen verschillende generaties. Aan het eind echter komt de kater van de werkelijkheid die volgt op een creatieve explosie.
DAG
De maecenas Victoria Vorst en de beroemde tenor Anton Raaff hebben bij de jonge componist M. een nieuwe opera besteld. Raaff wordt vergezeld door zijn jonge minnares Dorothea Wendling, die de rol van Ilia zal zingen, die in de eerste opzet van het werk de minnares is van koning Idomeneo (Raaff). De andere zangers zijn Frida Parmigiani, Marcello Ludwig en de castraat Kendo King, die echter ziek is en tijdelijk niet kan zingen. M. verschijnt laat op de repetitie. Hij wil de opera drastisch wijzigen, ofschoon Raaff en Victoria eisen dat hij terugkeert naar de oorspronkelijke versie, waarin Idomeneo zijn zoon Idamante daadwerkelijk offert. M. wil van Idamante de jonge held maken die zijn vader verslaat en diens jonge geliefde krijgt (Dorothea). Raaff en M. krijgen ruzie, waarbij M. de tenor bekritiseert over zijn manier van zingen. Dorothea valt in voor de zieke castraat. Zij is niet ongevoelig voor de charmes van de componist.
NACHT
Het is carnaval in de stad. Raaff, Dorothea en M. lijden elk onder hun eigen problemen: M. voelt zich beknot, Raaff oud en moedeloos en Dorothea is emotioneel in de war. Een menigte feestvierders, onder wie Victoria en de overige zangers, komt in het theater schuilen voor een onweer. Raaff herstelt zich en identificeert zich met Idomeneo. Hij ensceneert het offer van Idamante: Dorothea wordt naar het altaar gevoerd om te sterven.
EPILOOG
Victoria is dolgelukkig met het succes van de opera, maar zowel M. als Raaff zijn teleurgesteld over hun eigen prestaties. Niemand weet waar Dorothea is gebleven.
|
|
 |
 |
|
|
|