| |
 |
La clemenza di Tito
Wolfgang Amadeus Mozart 1756 1791 | Manfred Trojahn 1949
Rome, 79- 80 n.Chr. Vitellia, de dochter van de afgezette keizer Vitellius, is beledigd omdat keizer Titus haar niet als bruid heeft gekozen. Ze haalt haar aanbidder Sextus over tot het smeden van een complot tegen de keizer, ondanks de vriendschap tussen de twee mannen. De patriciër Annius, een vriend van Sextus, vraagt hem om de hand van zijn zuster, Servilia. Sextus stemt hier van harte mee in. Het volk begroet de keizer op het Forum. Titus belooft steeds als een vader voor Rome te zijn en stelt veel geld beschikbaar voor de slachtoffers van de uitbarsting van de Vesuvius. Dan vraagt hij Sextus, tot diens en Annius’ schrik, om de hand van Servilia. Als zij echter onder dankzegging verklaart dat haar hart Annius toebehoort, ziet Titus grootmoedig van de verbintenis af. Vitellia weet dit laatste nog niet en voelt zich nog steeds versmaad. Ze maant Sextus aan met spoed de aanslag uit te voeren. Nauwelijks is Sextus vertrokken, of de prefect Publius en Annius komen Vitellia melden dat Titus haar als gemalin wenst. Zij is ontsteld door deze nieuwe wending, maar kan Sextus niet meer achterhalen. Deze aarzelt nog steeds, wanneer hij plotseling ziet dat het Capitool al in brand staat. Allen geloven nu dat Titus dood is.
Annius weet Sextus gerust te stellen: Titus is niet dood, maar iemand anders, als de keizer gekleed, werd neergestoken. Sextus bekent Annius dat hijzelf de aanstichter van de aanslag is. Annius raadt hem aan bij Titus om genade te vragen, maar Vitellia zegt hem te vluchten zodat hij zijn eigen leven redt en haar intrige geheim blijft. Publius komt Sextus arresteren: de man die werd neergestoken, leeft nog. Hij is een van de samenzweerders en heeft alles verteld. Vitellia krijgt nu berouw. De senaat veroordeelt Sextus en zijn medeplichtigen tot de dood in de arena. Publius vraagt Titus het vonnis te ondertekenen. Annius smeekt hem echter om genade voor zijn zwager en de keizer blijft in tweestrijd achter. Hij ontbiedt Sextus, die onder vier ogen een beroep doet op hun vriendschap, maar die zich niet goed kan verdedigen uit angst Vitellia te verraden. Titus stuurt hem weg en ondertekent het doodvonnis, maar verscheurt vervolgens het document. Als Vitellia hoort hoe standvastig Sextus is, kan ze hem niet langer aan zijn lot overlaten. Op het moment dat Titus publiekelijk het vonnis zal uitspreken [^] iedereen verwacht de doodstraf [^], komt ze tussenbeide en eist de verantwoordelijkheid voor de samenzwering op. Titus is met stomheid geslagen over deze onthulling, maar hij besluit zijn belagers te vergeven, omdat hij niet tot wreedheid wil worden gedwongen. Allen wensen Titus heil en zegen.
|
|
|
|
|
|
|
