| |
 |
Meesterlijke Hercules
'Na een Europese zegetocht arriveerde de Hercules van regisseur Luc Bondy in Amsterdam. Hoe een moderne Händel toch mooi klassiek kan zijn. De door Luc Bondy geregisseerde barokopera uit 1745 boeide drie aktes lang. De vermaarde regisseur vertaalde de klassieke tragedie over de jaloerse Dejanira die haar echtgenoot Hercules heeft vermoord naar deze tijd. Plaatste het ergens tussen soap en psychodrama. Het is een eigentijdse tragedie in kokerrok en legerplunje. Doe dat maar eens zonder in clichés te vervallen. Bondy deed het. Zijn Hercules gaat over afgunst, liefde, haat en nijd, over hoe mensen met elkaar omgaan, over de kracht van de groep en de zwakte van het individu. De persoonlijke emoties spatten ervan af als bij een Shakespeariaans drama. Intens, rauw en direct. Voeg daarbij de prachtig gezongen koorpassages en het kwieke spel van ensemble St. James’s Baroque en de Händel-liefhebber kan meer dan drie uur lang tevreden achterover leunen in het pluche. De stem van Ingela Bohlin was een genot om naar te luisteren: verfijnd en expressief. Naast haar stond een aardige Dejanira, wel lyrisch, maar weinig dramatisch en een krachtvolle Hercules (Nathan Berg). Al met al: meesterlijk.'
Oswin Sschneeweisz, Algemeen Dagbald 23 april 2007
Fraaie Hercules van Händel
Zangers krijgen van regisseur Luc Bondy alle ruimte te excelleren 'Georg Friedrich Händel maakte er wervelende en vervoerende muziek bij, die gisteren bij de première in het Muziektheater door het orkest St. James's Baroque onder leiding van Christopher Moulds fraai tot klinken kwam. Prachtig was ook het grote aandeel van het Koor van De Nederlandse Opera. De sobere en doeltreffend anachronistische enscenering (tijdloze decors, moderne kledij) van Luc Bondy gaf de zangers alle ruimte om te excelleren. [...] Ann Hallenberg zong de rol van Dejanira met veel inlevingsvermogen, maar de ster van de avond was toch Ingela Bohlin als Iole, die van Händel ook de mooiste aria's kreeg toebedeeld. Zeer overtuigend was ook Nathan Berg in de titelrol, Ed Lyon als Hyllus en Charlotte Hellekant als Lichas.'
Erik Voermans, Het Parool
'Hercules' is vocaal een feest
'Hier zijn tal van koorpassages hoogtepunten in de voorstelling, zeker omdat ze voortreffelijk worden gezongen door het operakoor onder Matthew Halls. Verder verschaft Händel hier een perfecte afwisseling tussen klaagzangen en woede-aria's met een triomfmars en tegen het slot zelfs een waanzinscène. De enerverende openingsscènes van de derde acte behoren tot het beste dat de eerste helft van de 18de eeuw aan drama voortbracht. [...] 'Vocaal mag deze Hercules er [...] zeker zijn met een evenwichtige cast op hoog niveau: Nathan Berg (Hercules), Ingela Bohlin (Iole), Ann Hallenberg (Dejanira), Ed Lyon (Hyllus) en Charlotte Hellekant (Lichas). En nogmaals: leve het koor!'
Kasper Jansen, NRC Handelsblad
De Nederlandse Opera presenteerde dinsdagavond Luc Bondy's enscenering van 'Hercules', een productie die sinds de première in 2004 al geweldig furore maakte in Aix-en-Provence, Parijs, Wenen, Londen en New York. In Amsterdam werd de lange voorstelling welwillend en met een zeker enthousiasme ontvangen [...] Bondy's enscenering [...] concentreert zich mooi op de hoofdzaken. [...] Onder Moulds speelde het Londense orkest St. James's Baroque (met nu aardig wat Nederlandse musici in de gelederen) naar behoren [...] De vocale bezetting was verder behoorlijk op peil met een verrassend goede Hyllus van tenor Ed Lyon, een bulderende Hercules van Nathan Berg en Charlotte Hellekant als Lichas.'
Peter van der Lint, Trouw (19 april 2007)
'De halfgod Hercules, die zijn gezin uitmoordde en daarvoor tot een taakstraf werd veroordeeld, heeft het in de opera nooit verder gebracht dan een paar bijrollen als ontvoerder van de hellehond [...] Toch loopt er nu een Hercules door het Muziektheater. Hij zingt in het Engels en heeft gezelschap van zijn vrouw en een buitgemaakte fair princess. Het is Nathan Berg, een Canadese bas-bariton. Mooi van stem [...] In Hercules zit sublieme muziek, en de lay-out is eerder theaterachtig dan vertel-achtig. [...] Mooi, en typisch Bondy, is het pendelen van de furieuze Dejanira tussen afwijzing van liefde en zoeken naar intimiteit. Indrukwekkend is Hallenbergs vertoon van psychische onttakeling in haar laatste, virtuoos gezongen spijtaria - waarna haar niet meer rest dan waanzin en de smeulende resten van een echtgenoot. Van speciale klasse is Bohlins lyrische beschouwelijkheid, in aria's die tot de toppen van horen van Händels oeuvre.'
Roland de Beer, de Volkskrant (19 april 2007)
Vrouwelijke Othello schittert in Händel
'Is alles in orde en heeft iedereen er zin in, dan kan een uitvoering ontstaan als die van Händels Hercules, gerealiseerd door De Nederlandse Opera in het Amsterdamse Muziektheater. [...] De dramatiek is [...] zodanig, dat Hercules zich wel degelijk als een opera laat ensceneren, zeker wanneer dat op een trefzekere, goed gedoseerde manier gebeurt zoals in dit geval, met Luc Bondy als regisseur. [...]Dosering is een van Bondy’s sterke punten. Hij kan de spanning ijzig reduceren, maar op beslissende momenten ineens uithalen, zoals hier bij de dood van Hercules. [...] Jaloezie en wantrouwen ten opzichte van haar echtgenoot brengen [Dejanira] in een zodanige staat van razernij, dat velen in haar een ‘vrouwelijke Othello’ zien. Het is de grote verdienste van de Zweedse mezzosopraan Ann Hallenberg, dat zij deze zware partij niet alleen op een fenomenale manier zingt, maar bovendien de toeschouwer voortdurend meesleept en ook geloofwaardig blijft in haar felste gevoelsuitingen. Tegenover haar staat Ingela Bohlin als Iole, een van die jonge vrouwen die bij Händel altijd lyriek en warmte in zijn muziek brengen. Dat zijn kwaliteiten die deze zangeres ten volle bezit [...]' Door het voortreffelijke ensemble St. James’s Baroque - vooral Britse en Nederlandse musici – [wordt] hartverwarmend gespeeld.'
Aad van der Ven, GPD (19 april 2007)
'Sterke ‘Hercules’ bij De Nederlandse Opera.
'De Nederlandse Opera (DNO) speelt met de opvoering van ‘Hercules’ handig in op de grote schare liefhebbers, die Georg Friedrich Händel (1685 – 1759) in Nederland heeft. [...] Wellicht in de veronderstelling dat hier gaat om een soort Stockholm syndroom, contracteerde DNO 3 zangeressen uit Zweden. Ann Hallenberg als Dejanira, Ingela Bohlin in de rol van Iole en Charlotte Hellekant is de bode Lichas. De titelrol wordt gezongen door de Canadese bas Nathan Berg. Allen zijn jonge, voortreffelijke Händel experts. Niet alleen waren zij eerder in Amsterdam in Händel opera’s te horen, maar ook maakten zij CD opnamen van werken van Händel. Het St. James’s Baroque en het Koor van de Nederlandse Opera worden levendig, stijlvol en gebalanceerd geleid door de Britse dirigent Christopher Moulds.'
Mark Duijnstee ikhouvantheater.nl (17 april 2007)
'Eigentijds en toch tijdloos. Luc Bondy vertelt het grote verhaal van liefde, jaloezie, haat en waanzin met een psychologisch sterk ingevulde personenregie zonder dat speelse verwijzingen de aandacht afleiden van de tragedie. Wanneer Hercules bijvoorbeeld als domme macho het bloed van zijn armen veegt en nonchalant een appeltje schil, verwijst dat naar de heroïsche moordpartijen en de verovering van de gouden appels in de tuin van de Hesperiden, de "twaalf werken" die de voorgeschiedenis van het drama vormen. [...] Uiteindelijk gaat er niets boven een "echte" voorstelling in het theater.'
Eddie Vetter, De Telegraaf 20 april 2007
'Toegegeven, Händel heeft iets minder diepgang dan Bach en is een minder briljant architect. Zijn contrapunten zijn soms schaamteloos simpel en te vaal gebeurt er precies wat je zou verwachten. Maar wat staat er tegenover? Melodisch genie, kinderlijke eenvoud en plezier, helderheid, lichtheid een ondernemende geest, trots, optimisme, entertainment en bravoure. Händel kan vaak gelukkig maken, meer dan Bach, hij is minder veeleisen, maar moet een beetje worden geholpen want anders valt hij door de mand. Het vuur moet bij hem flink worden opgestookt, de passie hoog oplaaien, zowel in het woeste als in het tedere.'
Jurjen Vis Het Financieële Dagblad, 20 april 2007
Indrukwekkend koor
'"Jealousy! Infernal pest!" Als één man wijst het gehele koor beschuldigend naar Dejanira, de vrouw van Hercules. Het oogt en klinkt niet alleen indrukwekkend, het geeft ook het belangrijkste verschil tussen de Italiaanse opera's van Händel en zijn oratoria aan. Waar opera's als Alcina en Guilio Cesare alleen aan het einde een kort slotkoor kennen, levert het koor in Hercules voortdurend commentaar op de handeling.
Bondy wordt geholpen door een uitmuntende cast, een geweldig orkest en verbluffend koor. Vocaal schitteren Nathan Berg (Hercules) en Ann Hallenberg (Dejanira), maar het is vooral Ingela Bohlin die als Iole werkelijk een onuitwisbare indruk achterlaat. Hartverscheurend wanneer zij haar vermoordde vader beweent, verontwaardigd wanneer zij met Dejanira's jaloezie geconfronteerd wordt, frivool en verleidelijk wanneer zij Hercules' zoon afwijst. Met deze Hercules bewijst De Nederlandse Opera zo dat de oratoria van Händel ook scenisch bestaansrecht hebben. Dat belooft nog veel voor de toekomst […]'
Henri Drost, 8weekly.nl
|
|
|
|
|
|
|
