| |
 |
Fidelio sober en spannend
Robert Carsen bleibt erstaunlich texttreu, hört genau hin, stellt die finale Utopie in Frage. Edo de Waart begleitet das ohne monumentalen Zwang, leuchtend, mitfühlend, zärtlich straff: Fidelio hat sich einmal mehr als richtiges Stück am richtigen Tag bewährt.
Die Welt, 31-01-2003
Für Robert Carsens Fidelio lohnt sich der Besuch in Amsterdam. Der Regisseur bürstet Beethovens einzige Opera genial gegen den Strich.
Das Übermass des Leids, das der Gefangenenchor zeigt, verbietet ihm zu singen: Die Häftlinge in KZ-Kleidung sind wie versteinert, der Chorgesang kommt von aussen. Ähnlich distanziert behandelt Carsen die gesprochenen Dialoge. Sie kommen über Lautsprecher. Dadurch gewinnt die Musik selbst mehr an Gewicht und innerem Drive.
Carsen beweist uns, dass Beethovens humanistisches Werk diese zeitgemässe Deutung heute nicht nur verträgt, sondern sogar einfordert. Lange genug haben sich Regisseure mit statuarischen Lösungen zufrieden gegeben und nur die Musik wirken lassen. Carsen lässt uns ach die andere Seite des politischen Dramas sehen, er lässt den Zuschauer miterleben, wie sich Gefangene fühlen, für die es auf lange Sicht keine wirkliche Rettung gibt.
Handelsblatt, 31-01-2003
En dat is wat opera zo groots maakt, als een uitvoering je verrast en iets te zeggen heeft. En dat heeft deze Fidelio van Carsen wel degelijk.
Algemeen Dagblad, 31-01-2003
[..] Daarbij heeft De Nederlandse Opera voortreffelijke zangers geëngageerd, een hele prestatie bij dit moeilijk te bezetten werk. Charlotte Margiono [..] heeft alles wat een Leonore moet hebben: kracht, hartstocht, tederheid, een stem die kan huilen en branden tegelijk, als van een geboren dramatische sopraan.
Het operakoor vervult zelfs sonoor en dramatisch een hoofdrol in deze indrukwekkende productie.
De Telegraaf, 31-01-2003
Nee, erg gemakkelijk was deze voorstelling niet, maar wel buitengemeen spannend, keeltoesnoerend en logisch. Een schitterende vondst was het om de stem van de kwade genius, gouverneur Pizarro, meedogenloos via megafoons te versterken en de gevangenen op het podium hun stem te ontnemen - het koor zong onzichtbaar vanuit de orkestbak. De opkomst van de stomme gevangenen op de enorme en angstaanjagende luchtplek van de gevangenis was een magisch stil moment.
Alan Held acteerde en zong Pizarro geweldig. Charlotte Margiono [..] overtuigde volledig in de titelrol. De manier waarop zij de climax van de opera - ’Töt erst sein Weib!’ - vocaal hart en ziel gaf, zal ik niet licht vergeten. Ook haar fantastisch gezongen grote aria, belicht door een enkel kaarsje, was een hoogtepunt.
Trouw, 31-01-2003
Zeer op dreef zijn ook het Koor van DNO en het Rotterdams Philharmonisch Orkest, dat onder leiding van Edo de Waart opteert voor een gespierde, afgetrainde Beethoven, die indrukwekkend glanst en glimt van de olie. Een hoogtepunt is de scène waarin de gevangenen tijdens het luchten ademloos naar de hemel kijken, uit de orkestbak Beethovens mooiste strijkersmuziek opstijgt en vanuit de coulissen het koor ’Was ein Genuss’ zingt.
Het Parool, 30-01-2003
|
|
|
|
|
|
|
